Nad brzegami rzek
Łęgi to lasy istniejące dzięki wodzie, porastały bowiem doliny wielkich rzek lub miejsca w okolicach zbiorników wodnych. Ich rozwój i istnienie jest ściśle związane z żyzną glebą nanoszoną przez wody. Z powodu uregulowania wielu rzek, znaczna ich część wyginęła. W typowych, tradycyjnych łęgach można spotkać wierzby, topolę białą i czarną, oraz olsze, jesiony i wiązy na brzegach mniejszych rzek, strumieni i na źródliskach. Swoje bogate runo i podszycie zawdzięczają właśnie obecności żyznych gleb. W łęgach wierzbowo-topolowych można spotkać na przykład derenia świdwę, dziki bez czarny i trzmielinę. Ich runo porastały gęsto byliny, takie jak trybula leśna oraz bardzo często, rosnąca tu naturalnie pokrzywa. Kokornak powojowaty, charakterystyczny dla tych terenów, który ma pułapkowe kwiaty. Zwabia on owady a jego specjalna budowa kwiatów jest w stanie je przetrzymać do czasu, aż zapylą przyniesionym pyłkiem rozwijający się słupek. Znacznie częstsze są łęgi olszowo-jesionowe i jesionowo-wiązowe. Ich bogate runo ma wyraźne etapy.